Katalog alfabetyczny tomowy

Wersja do wydrukuWersja PDF

Katalog alfabetyczny tomowy

Wejście do katalogu
Opis katalogu


Informacje ogólne

Dla czytelników Katalog alfabetyczny tomowy dostępny jest w formie mikrofisz w Czytelni Głównej BU przy ul. Karola Szajnochy 7/9

Możliwość korzystania:

poniedziałek – piątek  8:00 – 20:00
sobota  9:00 - 14:00
niedziela  9:00 - 14:00

Informacja katalogowa: tel. 71 375 75 98 lub

Od 2001 r. oryginał katalogu tomowego. przechowywany jest w Oddziale Rękopisów.
Katalog liczy 289 tomów (300 woluminów) dużego formatu i jako cenny zabytek historyczny podlega szczególnej ochronie.

Historia Katalogu tomowego związana jest z ważnym wydarzeniem w dziejach Biblioteki Miejskiej jakim było zjednoczenie w latach 1860-1865 trzech bibliotek: miejskiej Tomasza Rehdigera oraz dwóch kościelnych - przy kościele Św. Marii Magdaleny i przy kościele Św. Bernardyna. Dla czytelników korzystających z nowej Biblioteki Miejskiej Rehdigera w latach 1860-1879 sporządzono jeden alfabetyczny katalog tomowy.

Zawartość

Alfabetyczny Katalog tomowy rejestruje scalone zbiory Biblioteki Miejskiej, z pominięciem: map, portretów, muzykaliów itp.
W 1930 r. Katalog został zamknięty, ale do końca działalności Biblioteki Miejskiej dopisywano do niego kontynuacje i dzieła, które ukazały się przed rokiem 1900.

W katalogu tomowym rezerwowano osobną kartę dla każdego hasła. W miarę narastania zbiorów, rezerwa ta często okazywała się niewystarczająca i nowe zapisy przenoszono na stronę verso poprzedniej karty lub w inne wolne miejsce w katalogu z odsyłaczem na stronie właściwej, wskazującym gdzie należy szukać dalszego ciągu.

W szeregu abecadłowym haseł nie występują litery: C i V. W miejscu litery C jest odsyłacz zob. K, w miejscu litery V – zob. F.
Korzystając z katalogu należy pamiętać, że nazwiska rozpoczynające się na literę C będą w szeregu abecadłowym nazwisk na K („Cicero wśród nazwisk na Ki itp.). Podobne zasady szeregowania obwiązują w imionach ( a zatem – np. Christian następuje po Johannes, Josephus ). Ponadto, scalano nazwiska o różnej pisowni, np. Müller, Mueller i Muller należy szukać pod Müller a „Ei” w pierwszej sylabie bywało niekiedy traktowane jak „ai”, i tak np. hasła Heizung należy szukać pod „Haizung”

Hasło

W katalogu tomowym występują hasła autorskie lub tytułowe (dla prac zbiorowych i dzieł anonimowych). W przypadku tytułu hasłem stawał się pierwszy rzeczownik występujący w tytule. Ponadto, osoby znaczące w historii, literaturze, nauce itp., poza wykazem swoich dzieł, otrzymywały dotyczący ich wykaz literatury. Zasadę przedmiotowego skupiania piśmiennictwa stosowano też zawsze dla takich haseł, jak nazwy geograficzne i topograficzne. Ważne jest, by pamiętać, że autorzy tych opracowań mogli być pominięci w szeregu autorskim.
Ponadto, autorzy katalogu tworzyli hasła rzeczowe typu ogólnego, np.: Akademien, Almanach, Gesangbuch, Jesuiten, Juden, Krieg, Tauchnitz-Edition, Zeitungen itd.

Niekiedy, dla haseł bardzo rozbudowanych, jak np.: Goethe, Luter, Tauchnitz- Edition itp. - zakładano osobne tomy.

Sygnatura

Sygnatura wskazywała: proweniencję zbiorów, dziedzinę wiedzy, do której zaliczono materiały biblioteczne, ich format, i - w niektórych przypadkach - czas nabycia.

Zbiory każdej z trzech bibliotek wchodzących w skład Biblioteki Miejskiej były ustawiane oddzielnie według sześciu działów. Każdy z działów oznaczono dużą literą alfabetu.

Dla biblioteki Redigera przydzielono litery od A do F, dla księgozbioru kościoła Św. Marii Magdaleny – litery I-O, a dla Bernardyny – litery R-W. W działach książki ustawiano według formatu, to jest wysokości grzbietu książki. Najpierw ustalono podział na trzy formaty oznaczone jako 2, 4 i 8 a potem dołączono do sygnatury jeszcze jedno oznaczenie dla szczególnie dużych formatów – 2 G.
Na koniec – w bibliotece Rehdigera przyjęto zasadę, że do sygnatury dla nabytków po 1870 r. wprowadzana będzie mała litera n (neues).

Te elementy sygnatury: format oznaczony cyfrą arabską, mała litera n i wielka litera jako wskazanie działu i przynależności do określonego księgozbioru (np. 8 nA, 2 K itp.) ustalone zostały jako trwały wzorzec.
W miarę rozwoju Biblioteki, wydzielania lub dołączania nowych kolekcji, dodano dalsze oznaczenia, np. Jur, Y, Gen. S. K. i inne.

Uwagi

Oprócz zawiłości układu, szeregowania i ortografii zastosowanej w opisach Katalogu tomowego, korzystanie z mikrofisz dodatkowo utrudnia system przenoszenia materiałów na kolejne mikrofisze. Użytkownicy Katalogu tomowego na mikrofiszach otrzymają w Czytelni Głównej indeks mikrofisz wraz z instrukcją informującą w jaki sposób należy posługiwać się katalogiem.


do góry

Wszelkie uwagi na temat witryny proszę zgłaszać przez formularz kontaktowy.