d. Oddział Bibliologiczny - Historia zbiorów

Oddział Bibliologiczny utworzono 1 września 1957 roku, jako jeden z oddziałów zbiorów specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej. Podstawę organizacji księgozbioru stanowił trzytomowy Wykaz druków z zakresu bibliologii, opracowany przez Helenę Szwejkowską, opublikowany w latach 1950-1954. Głównym celem powstałego wtedy oddziału było skupienie w jednym miejscu literatury warsztatowej dla zbiorów specjalnych i księgozbioru naukowo-dydaktycznego dla Instytutu Bibliotekoznawstwa, mieszczącego się wówczas w tym samym budynku, przy ulicy Św. Jadwigi 3/4 („Na Piasku”). Dwa lata później, w 1959 r., utworzono przy oddziale czytelnię zbiorów specjalnych, która początkowo służyła wszystkim oddziałom zbiorów specjalnych, następnie udostępniała głównie zbiory śląskie, bibliologiczne i graficzne. Obecnie, jako samodzielna komórka organizacyjna, Czytelnia Zbiorów Specjalnych udostępnia wszystkie materiały biblioteczne zgromadzone w budynku Biblioteki „Na Piasku”.

W księgozbiorze, uważanym za jeden z najbardziej kompletnych polskich zasobów z zakresu księgoznawstwa (obecnie liczy blisko 30 tys. woluminów), znajduje się wiele dzieł o wartości historycznej. Zbiór, pochodzący częściowo z Miejskiej i Uniwersyteckiej Biblioteki przedwojennego Wrocławia, obejmuje opracowania i źródła z XIX i pierwszej połowy XX wieku, niezastąpione w badaniach nad dziejami książki, szczególnie na Śląsku. Na część historyczną księgozbioru składają się katalogi rękopisów, starych druków i innych zbiorów znajdujących się w bibliotekach polskich i światowych, rzadki zbiór faksymiliów zabytków rękopiśmiennych i drukowanych, katalogi nakładowe i antykwaryczne firm polskich i zagranicznych, literatura odzwierciedlająca kształtowanie się nauki o książce (w tym liczne pierwodruki bibliologiczne) oraz fachowe piśmiennictwo bibliotekarskie, głównie niemieckojęzyczne.

Ze zbiorów d. Oddziału Bibliologicznego pochodzą m.in.: dzieła J. S. Bandtkiego: De primis Cracoviae in arte typographica incunabulis (1812), Historya drukarń krakowskich (1815) [dostępny w BC], Historya drukarń w Królestwie Polskiem i Wielkiem Xięstwie Litewskiem (1823-1826), prace pierwszego polskiego teoretyka książki J. Lelewela – Bibljograficznych ksiąg dwoje (1823-26), najstarsza bibliografia bibliologiczna Bibliographie paleographico-diplomatico-bibliologique generale J. P. Namura z 1838 r. [dostępny w BC] czy też najstarszy polski Podręcznik księgarski T. Paprockiego (1894-1896) [dostępny w BC]. Zbiór czasopism reprezentuje m.in. jeden z pierwszych fachowych tytułów - Serapeum. Zeitschrift fur Bibliothekwissenschaft, Handschritenkunde und altere Litteratur z lat 1840-1870.

Oddział Bibliologiczny został zamknięty 24 marca 2011 r. Księgozbiór sukcesywnie jest wcielany do magazynów ogólnych przy ul. K. Szajnochy.


do góry